نحوه استفاده از اینترنت و شبکه های اجتماعی

 با توجه به بحث شبکه های اجتماعی ما چگونه مدیریت کنیم و فرزندانمان چگونه از اینترنت و این شبکه ها استفاده کنند؟


 7/7/1397    8:34   37

 استاد تراشیون



 

سوال خیلی کلی بود، چون شرط سنی گفته نشده بود. ما می گوییم در سنینی اصلا بچه ها نیازی به این موضوع ندارند. در چند برنامه ی قبل گفتیم معلمین، مدارس و ... لازم نیست الان خانواده ها را درگیر این شبکه های اجتماعی کنند و گروه و کانال راه بیندازند.

ما مخالف اصلش نیستیم، بلکه باید ضابطه مند شود. یک گروه اندیشمند که همه ی زویای موضوع را می توانند مورد بررسی قرار دهند بنشینند و همچون کاری را انجام دهند. ما برای نظام آموزش و پرورش یک سند تحول داریم،

بحث های مختلفی هم می شود، این که اجرایی شد یا نه، نقاط ضعف و قوتش چه بود؟ و ... . برای شبکه های مجازی هم یک سندی تنظیم شود، برای بخش های مختلف، مثلا مدارس، خانواده، چطور استفاده کنند، چه مقدار مجازند استفاده کنند؟ شیوه ی استفاده چگونه باشد؟ و ..... . ما امروز می بینیم که برای مهد کودک هم کانال می زنند. عکس بچه ها را می گذارند و ذائقه ی بچه ها را به این سمت تغییر می دهند. تازه مربی بچه ها می گوید : < وقتی به خانه می روید عکس هایی را که روی کانال گذاشته ایم ببینید > .

در صورتی که ما می گوییم هر چه بچه ها در سن پایین تر کمتر با این شبکه ها ارتباط برقرار کنند به نفعشان است.

ما این تعبیر را هم داشتیم که هر چی برای نوجوانمان دیرتر گوشی تلفن همراه بخریم بهتر است، حالا این دیرتر چه زمانی است؟ ما نمی توانیم سن بگوییم، هر چه دیرتر بهتر. بچه دوره ی نوجوانی اش را بگذراند. ذائقه ی جدید در او ایجاد نکنیم که نیاز به تلفن همراه پیدا کند.

اما نکته ای که وجود دارد این که چه مقدار و چگونه استفاده کنند؟ فرض را بر این می گذاریم که فرزند نوجوان است.

نکته اول : این که خودمان باید صحیح استفاده کنیم طوری که بچه ها صحیح استفاده کردن ما را ببینند، یعنی اگر عضو چهار کانال هستم هیچ مانعی نباشد که فرزندم هم آن ها را رصد کند. گاهی اوقات به بچه می گوییم : < تو نیا کانال های من را ببین، ولی من کانال هایی که تو عضوی را ببینم. چون پدرت هستم یا مادرت هستم.> این دلیل قانع کننده ای برای یک نوجوان نیست! کودک ممکن است بپذیرد، اما نوجوان نه. دقیقا استدلالشان این است که < تو هر کاری بخواهی بکنی، اما من نه ؟ > ما باید صحیح استفاده کردن را به بچه یاد بدهیم. وقتی ما روی گوشی خود کد می گذاریم نمی توانیم به فرزندمان بگوییم: < تو نگذار > باید بداند من هم نمی گزارم، این گونه بیشتر می شود او را قانع کرد. عملکرد ما باید صحیح باشد، چه از لحاظ محتوایی، چه از لحاظ زمان. وقتی بچه می بیند پدر دائم سرش در گوشی تلفن همراهش است. نمی توانیم به او بگوییم : < تو اینگونه نباش>، ولی وقتی ما محدود استفاده می کنیم قطعا همراهی می کنند.