ضعف مدیریت زمان در انجام کارها

 پسرم ده ساله است و ضعف مدیریت زمان دارد. هنگام انجام کار تمرکز ندارد و کمی وسواس دارد. لطفا روش مطالعه را آموزش دهید


 12/9/1395    12:00 AM   738

 حجت الاسلام و المسلمین استاد تراشیون



 

سوال: پسرم ده ساله است و ضعف مدیریت زمان دارد. هنگام انجام کار تمرکز ندارد و کمی وسواس دارد. لطفا روش مطالعه را آموزش دهید . در مورد ترغیب نماز بفرمائید چکار کنیم که زده نشوند و خودشون نماز شون را مرتب بخونند.

پاسخ: بفرمائید که :   س) ایشون املاشون چطوره؟          ج) خوبه             س) لغت جا می اندازند؟          ج) نه

س) چیزی از لوازمشون را جا میگذاره؟ ج) نه، خیلی هم وسواس دارد که چیزی جا نگذاره و وقتی ما جایی هم میریم به ما یادآوری می کنه که چیزی را جا نگذاریم.

گاهی اوقات همانطور که پدرشون اشاره کردند ما برای بچه زمانی را مشخص می کنیم که به تحصیل و درس شون اختصاص داده می شه ، باید ببینیم چقدر خود بچه در برنامه ریزی مشارکت داشته یعنی ببینیم ما، برای بچه برنامه می ریزیم؟ یا او هم، در برنامه‏ریزی شرکت دارد؟ چون من اون سوالاتی را که از ایشون پرسیدم خاستم ببینیم که ایشون دچار اون کاهش تمرکز هست یا نه؟ که جواب دادند نه و معلوم شد جزو بچه های بیش فعال نیست.

دلیل این که گاهی بچه ها دچار عدم تمرکز هستند یک دلیلش اینست که خودشون در برنامه ها شرکت جدی ندارند ما براشون برنامه می ریزیم به تعبیر ساده تر ما برنامه براش تحمیل می کنیم. می دونید که وقتی برنامه به کسی تحمیل می شه برنامه درست انجام نمی شه و لذا امروز در برنامه های مدیریتی می گن یکی از رموز مدیریتی، مشارکت جمعیه، لذا هرچه زیر مجموعه را مشارکت بدهیم در کارها، کار بنحو مطلوب تری جلو میره. پس اولین نکته مشارکت دادنه بچه هاست در کارها.

نکته دوم ممکنه زمانی که ما اختصاص می دهیم برای کارهاشون، زمان مناسبی نیست حالا زیر مجموعه این موضوع چند نکته را عرض می کنیم. اولین نکته اینه که خسته است، یا ممکنه خسته نیست ولی زمانیه که محیط خانه یک محیط پویاییه، یعنی مادر خانه داره کارهاش میکنه، پدر خانه داره کارهاش میکنه، خود این منجر به این میشه که ایشون نتونه تمرکز کنه و کارش انجام بده و توجه به زمان هم باید داشته باشه . ما معمولا توصیه مون به والدین اینه که، زمان هایی که ما میخاهیم اختصاص بدهیم به انجام تکالیف فرزندانمون و امور محوّلشون ، زمانی باشه که محیط خونه یک محیط علمی باشه ، یعنی همه معمولا مشغول به کار علمی و درسی باشن . این طور نباشه که همه مشغول کار خودشون باشن و به بچه هم بگن خوب تو هم برو بشین اون گوشه درستو بخون. نکته سوم که ممکنه عامل عدم تمرکز بشه، آمد و شد های زیاد در مقابل فرزنده. یعنی فرزند هی میبینه بابا میاد، مادر میاد صدای پاشون، میاد گاهی مادر به بابا یه چیزی میگه، گاهی بابا به مادر یه چیزی میگه، خود این هم باعث عدم تمرکز میشه.

نکته چهارم که ممکنه وجود داشته باشه اینه که بچه ها انگیزه لازم را برای کار درسی ندارند. یعنی بچه میگه خوب من این تکلیف بنویسیم آخرش چی میشه من که بلدم اینو . خود این منجر میشه به این که خیلی بچه ها دل به انجام تکالیفشون ندهند.

و نکته آخری که میخواهم عرض کنم اینه که گاهی وقت ها دلیلی که بچه ها اون تمرکز لازم را روی کارهاشون ندارند وابستگی شون به والدینه ، یعنی می خواهند از والدین بشنوند که مثلا؛ مادر! نمی خواهی مشقهاتو بنویسی؟! دیر شدا !

اما چندتا توصیه، که با این بچه ها چکار باید کرد؟

  • یکی که عرض شد زمانی را برای بچه ها اختصاص بدهید برای انجام تکالیف، که یک محیط علمی در خانه حکمفرما باشه.
  • نکته دیگر این که در بچه ها ایجاد انگیزه بکنیم، خیلی جالبه من کتاب هایی که در مقطع ابتدایی می بینم، پشت این تصاویر مفاهیم عمیقی وجود دارد. مثلا در کتاب ریاضی تم هایی وجود داره، معمولا اول هر فصل قرارداده شده که روی اینها کار شده، گاهی وقتا از فرزندانمون بخواهیم که برامون توضیح بدهند که این تصویر چی می خواد بگه؟ و معمولا می دونید رویکرد کتابهای بچه ها روی 4 محوره، یکی رابطه بین کودک و خدا ، یکی رابطه بین کودک و خلق خدا، یکی رابطه بین کودک و طبیعت و یکی هم رابطه بین کودک و نعمت های الهی. تو اینها، اینها گنجانده شده. ما گاهی وقتا ظواهر را نبینیم که مثلا 2+2، 4 میشه ، یا 6-1، میشه 5. بیایم یک مقدار عمیق تر بیاندیشیم، بچه ها را در امور درسی از ابزار کمک آموزشی از توضیح خواستن برای مطالبی که مینویسن استفاده کنیم. و شما می دونید در یادگیری یک لذتی وجود داره که شاید در هیچ چیز دیگری وجود نداره. لذا کسانی که این را می چشند دیگه نمی خوان این را با چیز دیگه ای عوض کنن. اینجا من توصیه ام به این عزیز بزرگوار اینه که درباره مسائل و موضوعات درسی شون و تصاویر و محتواهای کتاب توضیح بخوان، نه توضیح بازپرسگونه ، نه ، توضیح بخوان که این تصویر چی میخواد بگه؟ مثلا بگه این موضوعی که تو کتاب علومتون هست را توضیح بده ، رشد گیاهان را برامن توضیح بده. بچه ها علاقمند میشن، انگیزه توشون ایجاد میشه. و میدونید امروز تو شیوه های نوین آموزشی ، آموزش محور باشه یعنی بچه ها با یک کنجکاوی برسن به یک موضوعی. نه اینکه ما از اونها فقط یک تکلیفی بخواهیم که یک رونویسی کنن و نهایتاً هم به یک نتیجه ای را اون آخر تکلیفشون بگیرن و بنویسن. پس این هم نکته دوم . یعنی ایجاد انگیزه در فرزندان به این شیوه ای که عرض کردم.
  • نکته سوم اینه که در انجام تکالیف، ما بچه ها را یک مقداری به خودشون وابگذاریم یعنی ما مدیریت کنیم، در برنامه ریزی کمکشون کنیم، نظارت را داشته باشیم، اما ببخشید که این تعبیر را بکار میبرم، دخالت نکنیم تو کار بچه ها . یعنی ما بیشتر نقش ناظر، حامی، هدایت‏گر را داشته باشیم برای بچه ها، تا نقش کسی که ریز به ریز، موضوعات را به فرزند بگه که چکار باید بکنی مثلا اینو قشنگ بنویس، اینو که نوشتی خوب نیست . پس ان شاء اللّه به این سه نکته توجه بکنیم اون انگیزش لازم در انجام تکالیف ایجاد میشه و تمرکزشون هم بهبود پیدا میکنه.

*************************************************************************